Energetyka na pochmurne dni.

Zdjęcia ze 1 sierpnia tego roku.

Krynica Morska- Zalew Wiślany.

Szkoda, że nie sfotografowałam przepysznego karmazyna, zjedzonego z tych sieci.

Wszystko na tyłach Hotelu Kahlberg.

Polecam.

W oparach.

Mimo, że to był środek lata, było mokro i mgliście.

To kratka ściekowa.

 

 Na większości zdjęć Stary Sącz, Czerwony Klasztor na Słowacji i Pieniny.

To jedyny słoneczny objaw w tym dniu.

Jak widać Miłek senny jak pogoda, a na lampę mruży oczy.

 

Zakamarki pewnego dziedzińca.

Może już wiecie gdzie to?

Zdjęcia zrobione w środku lata, jednak w deszczowej pogodzie.

Jutro więcej.

Trochę od tyłu, bo to coś najpierw przyciągnęło moją uwagę.

Koleje... na szczęście nie losu.

Zdjęcia jeszcze wrześniowe, dlatego mimozy na łódzkim Olechowie.

Uwielbiam i podziwiam pająki.

Nic nie poradzę na to, że niezwykle mnie intrygują pająki.
Ich wytwór czyli nić, jest jak dotąd, najbardziej mocną, elastyczną i trudną na rozerwania substancją. Człowiek nie potrafi odgadnąć jej struktury chemicznej i fizycznej, mimo swojego analitycznego umysłu.
Kiedyś w trakcie robienia zdjęcia pająkowi, zaobserwowałam niesamowite zjawisko. Nagle pająk wprowadził sieć w drgania. Wyraźnie dawał mi przekaz: wynoś się z tym aparatem, jesteś niemile widziana, weszłaś na moje terytorium. 
Pamiętam też w dzieciństwie krzyżaka siedzącego na moim oku. No cóż trzepałam "wydobytą" ze strychu narzutę, znowu zakłócając spokój czyjegoś życia.
Raz w życiu zabiłam pająka (jestem uczulona na jady) i już nigdy tego nie zrobię. To naprawdę przynosi nieszczęście.

Na dzisiejszych zdjęciach są same pajęczyny, bez pająków.
Rozumiem arachnofobię, bo sama nie lubię żmijowatych.
Te zdjęcia wykonałam również podczas wczorajszego pobytu na działce. Ciekawe ile można zobaczyć a w makro przestrzeni.
Szczególnie podoba mi się pierwsze zdjęcie, bo naszedł na nie cień zielonej ściany. Czasem jednak oddalić się z obiektywem makro.

Chyba nigdy tyle o sobie nie napisałam.
Dziękuję za liczne odwiedziny.

Misterium pająka.

 

Zdjęcia świeżutkie z dzisiejszego pobytu na działce.

Zwierzątko uwiło swą sieć w powojniku tunguskim, 

już prezentowanym niejednokrotnie.

Powojnik ma piękne pukle, ale jeszcze nie kwitł w tym roku.

Fenomen pajęczej sieci.

Nić najbardziej sprężysta, wytrzymała i odporna na wstrząsy.
Gdyby pajęczaki były ludzkiej wielkości, to by pokazały, kto tu rządzi.
Z pełnym szacunkiem i zauroczeniem.
Wszakże służą ludzkości. Inaczej inne owadożerne, by nas po... Lepiej nie myśleć.
Przecież ich masa przewyższa masę wszystkich innych stąpających po naszym globie.

Chwile ulotne.

Czasem te piękne chwile w bezmyślny sposób uciekają nam z życia.