Mozaikowa fontanna.

Często zaglądający wiedzą,

że uwielbiam fontanny.

Ta opolska należy do moich ulubionych.

Napawa optymizmem.

                      

                        Już chyba dwukrotnie ją pokazywałam na blogu.

                      Siedzieć na tym skwerze i patrzeć na fontannę,

                         to swoista chromoterapia z talasoterapią.

Fontanna znajduje się na skwerze naprzeciwko opery. 

Lądek Zdrój- ale miasto.

Oczywiście najbardziej okazałą budowlą jest ratusz na rynku.

Niestety ekspozycja ucinana, bo miałam tylko obiektyw do makro. 

Gdy byłam 14 lat temu, nie była odrestaurowana ani jedna kamieniczka.

Obecnie tylko dwie są nie odświeżone.

Więcej można zobaczyć z lotu ptaka.

Fasady są przepiękne.

Niestety z tym kościołem jest inaczej.

No i gorzej od tyłu,

chociaż można byłoby tworzyć bulwary

No cóż gminy pieniędzy nie urodzą.

Ciekawy most z rzeźbą.

Niestety zapomniałam jaki to święty.

Nad rzeką jest urokliwie.

Unijny plac zabaw dla dzieci i dorosłych.

Nie omieszkałam poćwiczyć.

I odłowić parę kamiorów.

Szkiełka też znalazłam.

Można popodziwiać kwiatową kaczuchę.

Przy okazji pewne zjawisko.

Dalej normalność.

Trochę mi przypomina Wenecję opolską,

Tylko zamiast kamienic, bloki z demoludów.

Jeszcze miniony blichtr kamienic.

Na koniec perliczki na wolnym wybiegu.

Nie wiedziałam, że to takie duże ptaki.

Chyba mi właśnie wyszedł mój najdłuższy post,

mimo przeszkód Bloggera.

Esencja słoneczna na pochmurne dni.

W sam raz na ponure listopadowe dni.

To tylko knajpa Wenecja, na tzw. opolskiej Wenecji.

Jednak jakże fajna okolica.

Dwa lata temu przedstawiałam Wam z tego samego miejsca, kaskady na rzece.

Możecie poszukać na blogu.

W tym roku wysiadł mi aparat, więc i zdjęcia gorsze.

Knajpa trochę zmieniła charakter jednak klimat ten sam,

no i dalej pływa na wodzie.