W śniegowej czapie.

7 urodziny Miłka.

Tak wyglądał mając pół roku.

Pierwsze wakacje w Bieszczadach.

Tutaj opalanko na balkonie z widokiem na Solinę.

Przygotowanie do zwiedzania.

Jeździł w szelkach dla królików,

bo kocie były za duże.

Jak widać preferował podłokietnik.

Pan nie miał szans.

Jak to kot, dobrze jest popatrzeć z parapetu, pobawić się firanką

 i czasem wziąźć prysznic na sucho.

Czasem zagrać na instrumencie, ale to nudna rozrywka.

A najfajniej podryźć przewody.

Czasem spojrzeć jak Lucyferek.

A czasem normalnie.

Obecnie częściej leżakuje, nawet w solarce,

to i karnację mam ciemniejszą.

Pieniek.

Takie obrazy dostrzega się przypadkiem.

Pieniek wycięty przed blokiem,

o dziwo mijam go co najmniej raz w tygodniu.

Nie sądzę, aby mchy obrosły go w ciągu kilku dni.

Przyjemnie jest popatrzeć na zieleń zimy,

w pochmurny dzień.

Nil.

Super lekcja historii, geografii i sztuki.

Niesamowity efekt,

tym bardziej, że obrazy płyną i cały czas się zmieniają.

Zapomniłam jak zwykle sfilmować.

Oczywiście w Hydropolis we Wrocławiu.

Jak widać wszystko dzieje się na tym stole.

Nasza Wisła i Odra to dwie ostatnie.

Hydropolis- Amazonia i tropiki.

Makieta dorzecza Amazonki.

  

Noc w tropikach.

Oczywiście we Wrocławiu.

Szkoda, że nie nakręciałam filmu,

byłoby słychać szum morza i śpiew ptaków.