Pałac Branickich o zmierzchu.

Weszłam na zraszacz do roślin.

W Białymstoku byłam powtórnie,

pałac już pokazywałam cztery lata temu.

Jak to na majówce bywa...

... pogoda nie była na zamówienie,

jednak nie można narzekać.

Przynajmniej w naszym przypadku.

Wszystko zależy, od której strony patrzeć.

Jak to w Polsce bywa, trochę słońca, 

czasem sporo chmur i odrobinę deszczu,

co będzie widać na zdjęciach.

Może mieliśmy szczęście, że pojechaliśmy do Białegostoku.

To moja ulubiona rzeźba.

Już drugi raz na blogu.

Chłopczyk z marionetką szczęśliwy tak jak Miłek.

Czyli wyjazd udany.

Fotki niebawem.

Wielkie żarcie.

Wszedłem cały tylko ogon został.

Napełniłem się aż nadto.

Teraz potrzebuję azylu,

niczym boa w swojej jamie.

Oczywiście to żart, 

skończyłem co prawda ten wór,

ale trochę to trwało.

Czas na czereśnie.

Czujnym okiem...

... o poranku.

Bo gdyby ominęła poranne karmienie... ?

Lepiej być czujnym i ją obudzić.

Chyba wstanie?

Po śliwach...

... tylko liście.

Oczywiście mówię o kwiatach, po których już tylko pręciki zostały.

Pora na grusze.

Na pożegnanie kwiaty śliwy.

Wesołej Wielkanocy.

Zdrowych i wesołych świąt dla wszystkich zaglądających.

Więcej o jajku będzie TUTAJ.

W tym roku pogoda dopisała.

 W parku kwitną krzewy.

Nawet kawka w locie się załapała do zdjęcia.

W miejscu krokusów kwitną tulipany i narcyzy.

Przy najpiękniejszej w mieście kamienicy okazała magnolia królewska.

To jeden z najpiękniejszych okazów jakie widziałam w życiu.

Miłek jedyny raz w roku mógł usiąść do stołu i skosztować święconki.

Trzeba stwierdzić, że kultury mu nie brakowało

i nie ingerował na stół poza swój talerzyk.

Wielkanoc to fajna rzecz.

czego Wam życzę.

Wielkanocne klimaty.

Inteligentne karmidełko.

Jak wykonać możecie dowiedzieć się TUTAJ.