Pałac Branickich za dnia.

Cztery lata temu widziałam go pod koniec lata.

Teraz byłam w samym środku wiosny.

Za każdym razem wyglądał pięknie.

Ogrodowi poświęcę osobny post.

Pałac Branickich o zmierzchu.

Weszłam na zraszacz do roślin.

W Białymstoku byłam powtórnie,

pałac już pokazywałam cztery lata temu.

Jak to na majówce bywa...

... pogoda nie była na zamówienie,

jednak nie można narzekać.

Przynajmniej w naszym przypadku.

Wszystko zależy, od której strony patrzeć.

Jak to w Polsce bywa, trochę słońca, 

czasem sporo chmur i odrobinę deszczu,

co będzie widać na zdjęciach.

Może mieliśmy szczęście, że pojechaliśmy do Białegostoku.

To moja ulubiona rzeźba.

Już drugi raz na blogu.

Chłopczyk z marionetką szczęśliwy tak jak Miłek.

Czyli wyjazd udany.

Fotki niebawem.

Wielkie żarcie.

Wszedłem cały tylko ogon został.

Napełniłem się aż nadto.

Teraz potrzebuję azylu,

niczym boa w swojej jamie.

Oczywiście to żart, 

skończyłem co prawda ten wór,

ale trochę to trwało.

Czas na czereśnie.

Czujnym okiem...

... o poranku.

Bo gdyby ominęła poranne karmienie... ?

Lepiej być czujnym i ją obudzić.

Chyba wstanie?

Po śliwach...

... tylko liście.

Oczywiście mówię o kwiatach, po których już tylko pręciki zostały.

Pora na grusze.

Na pożegnanie kwiaty śliwy.