To nie z śliw sypie kwieciem...

...  tylko z nieba.

Można by powiedzieć: przykro patrzeć, jak na te młode listki osiada śnieg.

Jednak po tak długiej suszy, zrobiło się jakoś świeżej.

Tylko Drapek zdegustowany.

Dlaczego dzisiaj rano nie świeci?

Po nocy dobrze się trochę wygrzać.

Wiosna dociera do ptaków i nie tylko.

Muszę mieć sierpówki na oku

Gdy uwiją sobie na balkonie gniazdo,

to odetnę od niego kota.

Kawka akrobatka.

Jeszcze jej nigdy nie było na naszym balkonie.

Miłek chyba się zapatrzył i zabawił się w linoskoczka.

Wykonał piruet na suszarce.

Nie wiedział dlaczego jego dywanik jest mokry i ruchomy.

Grzywacz próbuje zagnieździć się w morwie.

Ten przechadza się po terenie szkoły jak kura.

Osobnik poniżej wielbi markę samochodu mojego kolegi.

Wiosna przebija się.

Jednak nie wszędzie jeszcze dotarła.

Szykują się kasztanowce.

Najbardziej lubię ten ich lepki moment.

Śliwy w natarciu.

To szpaler osiedlowy.

Buczenie w tarninach.

Szkoda znowu, że nie nagrałam, pszczół było mnóstwo.

Poniżej z wycieczki rowerowej.

I miła niespodzianka.

Przywitał nas drozd, jednak nie słyszeliśmy trela.

Feeria barw.

W tle przekwitłe krokusy, centralnie coś co nie jest tulipanem,

ani krokusem, może ktoś mnie oświeci?

Na razie te cosie płoną na trawnikach jak żywy ogień.

Dodatkowo przebijają się szafirki ale w dziwnie liliowym obliczu.

Trzeba przyznać, że władze się postarały,

bo przy dwóch krajówkach wykonały feerie barw.

W natarciu przyczaiły się tulipany.

Dołożyłam zdjęcie z aparatu.

Śladami wiosny.

 W tym roku wcześniej niż zwykle.

 Nigdy w życiu nie widziałam tak czerwonych przyrostów na tujach.

Słońce je odbarwiło na zdjęciach.

W naturze są krwisto- czerwone.

Kwiatuszek sprzed dwóch tygodni.

Też nie wiem co to.

W dzisiejszy wybuch ciepła zaczęły kwitnąć śliwy.

Czyż niczym kiwi.

Zdziwiłam się, że tak późno w tym roku,

jednak zahaczyły o nasz balkon.

Widocznie pamiętały, że tu karmią za darmo.

Taki skręcony wyglądał jak miniaturowe kiwi.