Jesienna Polska z okien samochodu.

Czyli jak zabić nudę gdy się nie prowadzi.

Droga wolna, bo nie ma innej.

Jeszcze widać skutki nawałnicy sprzed dwóch lat.

Niektóre drzewa w dalszym ciągu się przechylają,

po innych zostały tylko pnie, albo nowe nasadzenia.

To okolice Borów Tucholskich.

Piękna ta nasza Polska.

Może wiecie co tak kwitło dwa tygodnie temu.

Gęsi zobaczył jako pierwszy mój mąż,

a prowadził.

Nocne uroki Bydgoszczy.

Ponieważ byłam tylko jedno popołudnie a niebo było zachmurzone,

fociłam głównie nocą.

Wodna piękność.

Popatrzcie na te owalne kształty.

Doskonała ergonomia.

Pewnie niebawem nie będzie musiała usychać w doku.

Będzie mogła śmigać po falach.

Jednak schowa pod wodą część swojej urody.

Chyba nie będzie cierpiała opuszczając port ustecki.

Zmrożona jesień.

Tak sobie fociałam w drodze do pracy.

Niestety tylko telefonicznie.

Do czego służą falochrony?

Oczywiście, że do podziwiania.

... i focenia.

Pomijając ich podstawową rolę.

No może jeszcze do wysiadywania przez mewy.

Jestem fanką morza jedynie po sezonie.

W dzieciństwie leczyłam się nad morzem,

w młodości wylegiwałam,

obecnie musiałby mi ktoś zapłacić aby wyjść na plażę latem,

jak dla mnie to znęcanie się nad człowiekiem.

Mieliśmy fart, bo tydzień temu pogoda dopisała.

Jakby ktoś nie poznał to brzeg ustecki.

Karminowo.

Długie cienie jesionów.

                                  Jakoś tak trudno oderwać od nich oczy.

Chociaż gdy je dzisiaj obserwowałam

 to już mają najmniej ze wszystkich drzew liści, 

wszakże jako pierwsze przywołują jesień.