Lodowe sople.

Dzisiaj z dalszej perspektywy.

To największe lodowe twory jakie kiedykolwiek widziałam.

Sięgają do połowy kondygnacji domu.

Gigantyczne sople.

Na te monstrualne okazy trafiłam przypadkiem w lany poniedziałek, przebijając się przez zaspy śniegowe.

Miały około 2 metrów długości i grubość ludzkiej ręki.

Jutro w dalszej perspektywie.

Piesek na spacerze.

To wczorajszy poranny spacerek pieska mojej znajomej.

Jak widać jemu się podobał wiosenny Śmigus- Dyngus.

Wielkanocne wirtualne klimaty.

Więcej o kaczorku dowiesz się TUTAJ.

Wesołych świąt wielkanocnych.

Gram w zielone.

W odpowiedzi na zabawę Mażeny prezentuję moją tygodniową wyhodowaną trawkę.

Trzy straty.

Dzisiaj kolejny raz znalazłam martwe ciałko na balkonie, tym razem nie jedno, ale aż trzy.

Bardzo lubię bogatki to przez ich przyloty zaczęłam dokarmiać ptaki.

Nie wiem co się stało, może starcie z czyżami, jest ich ostatnio sporo, może jakiś drapieżnik, a może po prostu zbyt ciężka zima?

To takie przykre.

Bazie kotki.

 

Bardzo często chodzę obok tych drzew, a dopiero tydzień temu zauważyłam, że to wierzby, przynajmniej tak myślę, ale to się okaże jak pojawią się liście.

Tydzień temu już były bazie i mimo mrozu nieco bardziej urosły.

Chciałam zdjęcia zrobić na błękicie no i trochę jego złapałam.

Jak widać wiosna odważnie się przebija.

Obżartuchy.

To co na drzewie to nie grona jarzębinowe,  pochłonęły je wcześniej kwiczoły.

To moje balkonowe stado czyży, które czekały od świtu, aż dosypię do karmnika.

Po południu odliczyłam, że na drzewie siedzi ponad 50, nie mówiąc o tych, które grasują w okolicy.

Doprowadzą mnie do bankructwa.

Dwa pełne karmniki i to co w miskach znika w przeciągu godziny.

Niech ta zima się wreszcie skończy, bo przy tych cudnej urody maleństwach, to nawet sikory nie zdążą się pożywić. Są jak odkurzacze.

Zimowy zachód słońca.