Zima w Kazimierzu Dolnym po raz kolejny.

Nie ma jak to dobry widok z okna, czyli na górę Trzech Krzyży.

Pięknie, bo popadało na biało.

Było to ponad miesiąc temu.

Patrząc w dół urokliwy rynek jak zawsze z wiernym pieskiem a nawet dwoma.

Rzeźbionym i autentycznym.

Urokliwe kamienice.

Fara.

Zamek.

Wieża.

I inne zabytki

Słynne spichlerze. 

W mroźnym nadwiślanym spacerku.

Dla mnie Kazimierz Dolny to zatrzymanie w czasie, złapanie oddechu i refleksja.

Polecam każdemu tylko nie w weekendy.

Więcej na temat, w minionych latach na moim blogu.

Muzeum Żeromskiego w Nałęczowie.

Tyle razy byłam w Nałęczowie a nigdy tu nie doszłam.

Gdy się zjawiłam, okazało się, że otwarte dopiero w maju.

Myślę, że Żeromski się na mnie obraził i zamknął mi drzwi przed nosem.

ze względu na mój wstręt do lektur szkolnych jego autorstwa.

Z Prusem nie mam na pieńku, kiedyś nawet mieszkałam w jego willi Ewelina na Lipowej.

 

Na końcu mauzoleum.

Nocne nałęczowskie nastroje.

Dzień kota z opóźnieniem.

Wiadomo, że był wczoraj.

U góry mój wspaniały tegoroczny kalendarz, gdzie nie mogę znaleźć ilustratora.

 

Jak wiecie lubię focić przydrożne koty.

 

Oto koty nałęczowskie.

A to nasza Miłusia na wywczasach w Kazimierzu Dolnym.

Oczywiście w przepastnych otchłaniach pościelowych.

Przecież łóżka są po to by spały w nich koty,

no może ludzie się też zmieszczą.