Zimowe pieski kazimierskie.

Zawsze zgodnie z tradycją w pobliżu rynku.

W dzień i w nocy.

Zawsze chętny poznawać przyjaciół.

Ostatnie z zdjęcia z targu, tu dopiero się dzieje.

Następny piesek ma we władaniu ulicę Krakowską,

ale widziałam go po przeciwnej stronie miasta na spacerze.

Nigdzie indziej w Polsce nie widziałam tak łagodnych i zaprzyjaźnionych z ludźmi psów.

Nic dziwnego, że doczekały się pomnika.

Zdjęcia iście zimowe, choć zrobione prawie dwa miesiące temu, 

ale tak dzisiaj u mnie też wygląda pierwszy dzień wiosny.

Różowa śnieguliczka.

Też z początku lutego w Nałęczowie.

Zima w Kazimierzu Dolnym po raz kolejny.

Nie ma jak to dobry widok z okna, czyli na górę Trzech Krzyży.

Pięknie, bo popadało na biało.

Było to ponad miesiąc temu.

Patrząc w dół urokliwy rynek jak zawsze z wiernym pieskiem a nawet dwoma.

Rzeźbionym i autentycznym.

Urokliwe kamienice.

Fara.

Zamek.

Wieża.

I inne zabytki

Słynne spichlerze. 

W mroźnym nadwiślanym spacerku.

Dla mnie Kazimierz Dolny to zatrzymanie w czasie, złapanie oddechu i refleksja.

Polecam każdemu tylko nie w weekendy.

Więcej na temat, w minionych latach na moim blogu.

Muzeum Żeromskiego w Nałęczowie.

Tyle razy byłam w Nałęczowie a nigdy tu nie doszłam.

Gdy się zjawiłam, okazało się, że otwarte dopiero w maju.

Myślę, że Żeromski się na mnie obraził i zamknął mi drzwi przed nosem.

ze względu na mój wstręt do lektur szkolnych jego autorstwa.

Z Prusem nie mam na pieńku, kiedyś nawet mieszkałam w jego willi Ewelina na Lipowej.

 

Na końcu mauzoleum.

Nocne nałęczowskie nastroje.