Pożegnanie kwitnienia śliwy.

HP obiekt urbanistyczny.

Pewnie niektórzy poznają, że to obiekt we Wrocławiu.

Zawsze chciałam tam zamieszkać.

Obiekt pociągał mnie swoją bryłą urbanistyczną.

Widoki z okna już widzieliście, warto było za nie zapłacić i to w idealną pogodę.

Wewnątrz pokoje jakich wiele i trzeba przyznać, że za te gwiazdki cena zupełnie przyzwoita.

Nie chcę robić reklamy ale polecam.

Wózek dla psa albo kota.

Zdjęcie fatalne, ale fociłam w biegu.

Uwaga w wózku jedzie mops.

Pomyślałam, że mój ciągle niedożywiony kot Miłek, miałby dobrą alternatywę.

Choć jego plecak też jeździ na kółkach, jest trochę niskopodłogowy.

Miłek trochę boi się turkotu kółek, a ten pojazd sunął bezszelestnie po wrocławskiej starówce.

Mam wrażenie, że nie był obcokrajowcem, bo wszyscy się za nim oglądali, 

tak jak za naszym kotem, noszonym w plecaku z Tchibo, niczym w reklamie.

Przylaszczka.

Już pyli.

Kolorem najbardziej przypomina unikatowy tanzanit na błękicie nieba.

Widać, że jedna już przekwitła.

Przypadkiem odkryłam, że kwitnie, jak co roku daje mi dwa cudowne kwiatki,

w momencie, że już jej nie zobaczę.

Dzisiaj tak w słońcu, jutro podobno deszcz.

No cóż kwiecień- plecień.

Nocne karmienie łabędzi.

Wyspa Piasek- Wrocław.

Aby zobaczyć brylanty na piórach należy powiększyć.

Słabe zdjęcia zachęciły nie do majstrowania.

Wiosna radosna.

 Przez dwieście kilometrów zauważyłam chyba taką samą liczbę saren.

Wygrzewały się w słońcu, albo radośnie brykały jak na zdjęciach.

Widziałam też bociany, jaskółki i drapieżniki jak na zdjęciu wyżej.

Wielkanocne tarniny.

Ze starówki wrocławskiej.

Białe.

Uwielbiam i dbam o nie, ale są u mnie najwyżej rok.

Widocznie to miłość nie odwzajemniona.

Ta już nie chce u mnie być.

Na szczęście dostałam nową równie piękną.

Może podpowiecie co z nimi robię nie tak.