Ślęża- góra z czakramem.

Jak dla mnie to zjawiskowa góra.

Leży wzniośle, jak na patelni za Wrocławiem.

Wystarczy wyjechać na południe, aby ją dostrzec. 

Podobno ma drugi w Polsce, najważniejszy czakram po wawelskim.

To już widok Z.

Można zobaczyć Karkonosze.

 

Poniżej miasteczko Sobótka (góra ma tą samą nazwę pogańską, bo to miejsce rytualne).

Z tego miasteczka można wystartować najłatwiejszym szlakiem.

Idzie się cały czas w bukowym lesie, w upał to świetne rozwiązanie.

Pięknie śpiewają ptaki, przez szlak przebiegają sarenki i mnóstwo mniejszych żyjątek.

 

Mruganie prawdopodobnie solarów.

 

To wieża kościelna, z której robiliśmy zdjęcia.

Kościół, który jest rewitalizowany przez miejscowego proboszcza ma długą historię.

Powrócę kiedyś do niej.

Cieszę się, że są pasjonaci, którzy szanują własny kraj.

 

Lipcowa konwalia...

 ... i inne cuda tajemniczej góry...

... którą zdobyłam prawie po pół wieku, obserwacji z okien pociągów i samochodów.

Tutaj spogląda na mie kaczka.

 

Tu krokodyl.

 

Tu formy surealistyczne.

 

Tu norki stworzeń podziemnych, jedna z nich przebiegła przez szlak,

jednak była sprytniejsza ode mnie i jej nie obfociłam.

 

Na koniec piękne lśnienie buku, który obrasta całą górę.

Czy wiecie, o której górze mówię?

Na korytarzach można się rozpędzić.

Korytarze to jedyna atrakcja wyjazdowa.

W M4 nie można się rozpędzić.

Miłek nie lubi podróży, jednak zostawać też nie lubi.

Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma.

Jak widać nie wszyscy lubią wakacje.

Można powiedzieć produkt lokowany- B&B Wrocław.

Minimalistyczne wszystko co niezbędne za przystępną cenę.

Najważniejsze- przyjmują czworonogi taniej niż wszędzie.

Wody, wody dla ochłody.

Na koniec ja zapatrzona w to zjawisko.

Myślę, że już wiecie gdzie byłam.

Niestety będę zanudzać, bo jeszcze nie raz powrócę do tych mokrości.

Pełnia księżyca.

Cztery dni temu w objęciach brzozy.

 

Może ktoś poznała z jakiego miasta?

Będzie więcej fotek.