Lubię żurawinę.

Patyczek.

Jeszcze odrobina leśnego listopada. 

Długie południowe cienie.

Koty własne i cudze.

Gizmo

Miau i Papilon.

 Kot lub kicia z warszawskiej starówki.

Raczej kot, cur z głównej ulicy Helu.

W optymistycznych barwach na pochmurne dni.

 Kolejno:

• rodzinny ogród działkowy
• akwarium w warszawskim ZOO
• ratusz w Kaliszu
• przekwitły rumianek na samym cyplu Helu
• Miau na swetrze swojej pani.

Polska listopadowa jesień.

Nawet uważany za najbrzydszy miesiąc, ma swoje uroki w polskim lesie.

Możemy być dumni.

Jak się da i gdzie się da...

...można się zdrzemnąć.

Letnia wiewiórka.

U http://gardendiggers.blogspot.com/ jest piękna i jesienna.

Moja skromna i letnia.
Łazienki- Warszawa.

Barwy jesieni.

Dla moich bliskich.

Bez zbędnych ozdób, tylko z zapachem przyrody, tak jak lubili.

Boża krówka.

Tak podobno nazywa się biedronki.

Byłam taka szczęśliwa gdy ją przez przypadek, ujrzałam na szybie mojego okna.

A tu wiadomość telewizyjna, że to jakaś azjatycka inwazja.

Nie wiem czy moja była krajowa czy też zagraniczna.

Nie nasze podobno gryzą.

Niedzielny spacer po mglistym parku.

Z pelargoniami w tle.

Ratusz miejski.

Choć zdjęcie robione dwa miesiące temu, pelargonie jeszcze kwitną.

Moje kociambry.