Brama rzeszowska.

O Rzeszowie przypomniała mi jedna blogowiczka.

Przepiękne miasto i jestem nim zauroczona.

Warto by zamieścić parę fotek.

Byłam tam tylko raz, ponad rok temu, kiedy wracałam z Bieszczad.

Jak widać zauroczyła mnie brama, w domu gdzie mieszkałam.

Rzeszowianie pewnie rozpoznają dom na starówce, obok Biedronki.

Jednak to tylko namiastka reminiscencji rzeszowskich, 

do których pewnie nie raz powrócę.

Jesień z tamtego roku.

 Wszyscy się zachwycają tegoroczną jesienią.

Nie powiem jest piękna.

Jednak czy ktoś pamięta jaka była w tamtym roku.

To zdjęcia z warszawskich Łazienek wykonane 20 października 2012 roku.

Spójrzcie o ile więcej liści na drzewach, na dodatek było dużo cieplej.

Jednakże tydzień później na jeszcze zielone liście spadł śnieg (zdjęcie poniżej).

Na szczęście w tym roku tak się nie stało i mam nadzieję, że długo jego nie będzie.

Ostatnio zima omija Boże Narodzenie i przychodzi na Wielkanoc.

Ma też swoje straszenia w październiku.

Mam nadzieję, że w tym roku będzie tylko w te święta, w które być powinna.

Ostatnie ciepłe przebłyski jesieni.

Złota polska jesień.

Tak było na niedzielnym spacerku.

W tym roku jesień dłużej trzymała koloryt. Patrz tutaj. 

Zdjęcia robiłam o tej samej porze roku a chodziłam w sweterku.

 Może dlatego tydzień później zaatakował ją śnieg.

Po dzisiejszym deszczu, zubożyła znacznie swoją piękną szatę.

Jednak chociaż zdjęcia ją uwiecznią.

Kocięta do przygarnięcia.

 

To dzieci Szarotki (dwa srebrne i dwa buraski) oraz dwa czarne Rozalki.
Są zdrowe i cudne. Szukamy domu. 

Roześlij (lub weź i przytul).

Województwo łódzkie.

 kontakt: imenakrajewska@gmail.com

Szelest jesieni.

Dzisiaj pod nogami w miejskim parku.

Pomidor.

Monstrum dość osobliwe.

Proszę bez komentarzy.

Wśród towarzyszy.

Dalej...

Niestety ciężka dola pomidora, czyli suszenie.

Słoiczek z suszonymi pomidorami, czeka na dekupażowanie i jeszcze nie obfocony.

Orzechobranie.

Kolejno:
lądowanie,
orientacja,
namierzanie,
penetracja,
cel pal,
zdobycz.